21/09 μία μέρα με θανατηφόρο δυστύχημα που είπαμε να έχουμε μηδέν. Τίς πταίει;

Ευρωπαϊκή ημέρα χωρίς τροχαία δυστυχήματα η χθεσίνη και ο Μιχαήλ Αβέλλας γράφει την τραγωδία που σημειώθηκε στη Δυτική Ελλάδα όπου χάθηκαν δύο σμηνίτες



21/09 σήμερα και ο πανευρωπαϊκός στόχος ήταν μία μέρα χωρίς θανατηφόρο δυστύχημα και δεν ξέρω πόσες χώρες θα κατορθώσουν αυτόν τον στόχο με την ονομασία #ProjectEDWARD.


Δυστυχώς όμως οι Ευρωπαϊκές ημέρες δεν φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αυτό συναρτάται όχι μόνο από την πρόληψη, αλλά και τον παράγοντα τύχη να πετύχεις τον στόχο μηδέν .

Η χώρα έχει έλλειμμα στον τομέα οδικής παιδείας αλλά και όχι μόνο εκεί. Δύο νεκροί σήμερα το πρωί. Η τροχαία και η γενική αστυνόμευση δεν είναι λότο και αν ακόμη το μηδέν ερχόταν , δεν θα ήταν επιτυχία αλλά τύχη. Και στην χώρα μας είναι θέμα τύχης που δεν θρηνούμε πιο πολλά θύματα , όταν μέσα σε ένα οδικό δίκτυο διοδίων και οικονομικής κρίσης η πλειοψηφία των οδηγών αδυνατεί να πληρώσει το αντίτιμο και χρησιμοποιεί παραδρόμους που θυμίζουν τις εθνικές οδούς του 1980.

Θα ήταν τουλάχιστον πιο φρόνιμο ή να αποδίδονται τα τέλη κυκλοφορίας στην εταιρία και να μην υπάρχουν διόδια ή να καταργηθούν τα τέλη κυκλοφορίας.


Πέραν αυτών δύο νεκροί μέχρι τώρα και δεν φταίει η προληπτική ή κατασταλτική ενέργεια της ΕΛ.ΑΣ. Όταν στο εξωτερικό πετάνε αποτσίγαρο και σε μηνύει ο πίσω οδηγός , εμείς εδώ - η κουλτούρα μας - είναι ακόμη στο μεταοθωμανικό κατάλοιπο του ξέρεις ποιος είμαι εγώ.


Όταν από τις κλήσεις τις τροχαίας, δεν επιστρέφεται ούτε ένα ποσοστό στην ΕΛ.ΑΣ για εξοπλισμό, αγορά και συντήρηση οχημάτων που το 10% ετησιως θα αρκούσε για μια ισχυρή και ανεξάρτητη δημόσια δύναμη σε υλικοτεχνικό εξοπλισμό.


Γιατί τώρα οι εισπραχθείσες παραβάσεις είναι ένα ικανό ποσό στα ισχνά ταμεία των δήμων το οποίο κινείται για σκοπούς της τοπικής κοινωνίας, που δεν έχουν σχέση με την άμεση αστυνόμευση. Άλλωστε γιατί να έχουν, αφού έτσι δεν θα ήταν ορατή η διάκριση των εξουσιών που προστατεύουν το πολίτευμα.
Τέλος έχουμε πολύ δουλειά για να γίνουμε Ευρώπη, αν και οι νονοί και ονοματοδότες της μείναμε πολύ πίσω από τις κακουχίες αιώνων.

Τίς πταίει; Εμείς οι κοινωνοί, όλοι οι πολίτες που αρνούμαστε να προχωρήσουμε μπροστά, να αντιληφθούμε πώς το αυτοκίνητο είναι ένα όπλο με τη σφαίρα στη θαλάμη, το πόδι μας στο πεντάλ είναι το δάχτυλο στην σκανδάλη και η έξαρση των ελαττωμάτων μας στο τιμόνι είναι ο  επικρουστήρας που χτυπά το φυσίγγιο, η πυρίτιδα είναι η ταχύτητα και το μέγεθος του βλήματος είναι ο τύπος του οχήματος.



21.09.2017

Μιχάλης Αβέλλας



Υ.Γ.  Τα θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειες των θανόντων. 
_