Άδειος και θολός - του Κωνσταντίνου Τζέκη

Καθόταν στο γραφείο του και έστριβε τη μουστάκα του. Ο ήλιος άρχισε να αχνοφέγγει πίσω από τις βουνοκορφές του Γράμμου. Μάλλον θα έχουμε μια αρκετά ζεστή μέρα σκέφτηκε. Εδώ και αρκετά
χρόνια υπηρετούσε στο ακριτικό χωριό ως Αστυνομικός Σταθμάρχης και παρά τις γκρίνιες της οικογένειας να μετατεθούν σε μια μεγαλύτερη πόλη, αυτός αρνιούνταν πεισματικά. Και είχε δίκιο. Ο τόπος πλούσιος, οι τσελιγκάδες αρκετά γενναιόδωροι, οι γεωργοί και οι υλοτόμοι το ίδιο, βοηθούσαν να αυξάνει σημαντικά το μισθό του και μάλιστα να έχει αποκτήσει σπίτι στην πόλη.
Προχώρησε προς το παράθυρο και το άνοιξε. Από τη γωνιά του απέναντι κτιρίου, είδε τον υφιστάμενό του Χωροφύλακα να σέρνει από το γιακά έναν κτηνοτρόφο. Μόλις αναγνώρισε τον συλληφθέντα, τον έπιασε κρύος ιδρώτας. Μόλις χθες για ένα ένταλμα της Εφορίας για χρέη του προς το Δημόσιο, που προέρχονταν από βόσκηση δημόσιας έκτασης και προκειμένου να το καθυστερήσει  είχε δεχθεί πεσκέσι ένα δοχείο τυρί. Τι στο καλό μπλέκονταν στα πόδια του ο Χωροφύλακας;
Άνοιξε το παράθυρο και σε μια απέλπιδα προσπάθεια να απελευθερώσει τον κρατούμενο, φώναξε: «Άστον, άστον, ήρθε άλλη διαταγή».
Ήρθε άλλη διαταγή και για τους πολιτικούς μας αφού δεν κατάφεραν να απομονώσουν και να στείλουν στον αγύριστο αυτούς τους πολιτικούς που διασπάθισαν και κατάκλεψαν το Δημόσιο. Που επιμένουν να κρύβονται πίσω από το Σύνταγμα για το άσυλο, ενώ θα μπορούσαν να παραιτηθούν με δήλωσή τους της ασυλίας τους. Που εξακολουθούν σε χαλεπές μέρες να εμπαίζουν όλοι τους το λαό και να κοροϊδεύουν με τη φτώχεια και την ανέχειά του.
Ήρθε άλλη διαταγή για τους συνδικαλιστές, αφού φωνάζουν για αλλαγές του σκηνικού, αλλά χρησιμοποιούν τις ίδιες μάσκες που φορούσαν εδώ και δεκαετίες, χωρίς να μετακινηθούν από τις στείρες ιδέες  και δράσεις τους, ούτε βήμα.
Ήρθε άλλη διαταγή για τους επιχειρηματίες που τα μαζεύουν και πάνε σε χώρες ευκαιρίας,  ενώ γνωρίζουν ότι χρωστάνε στη χώρα τους όλα τα χρήματα των κατά καιρούς διευκολύνσεων και παροχών προς αυτούς αλλά και για τους ιθύνοντες που δεν απαιτούν αυτά τα χρήματα.
Ήρθε άλλη διαταγή για τους φοροφυγάδες του εξωτερικού με τις λίστες Λαγκάρντ,  αφού κανένας τους δεν βγήκε   να ζητήσει συγνώμη από το λαό και τη χώρα του, αλλά και για τα αφεντικά που τους προστατεύον ακόμη.
 Όμως σε όλα αυτά και πάνω από αυτά υπάρχει ο λαός. Που τελικά αναγορεύεται σε ύπατο μύστη της ζωής. Που παραμένει ατάραχος στον επικείμενο σεισμό. Που παραμένει άγρυπνος σαν να έχει επίγνωση του κινδύνου. Ευγενικός σαν καλεσμένος σε ξένο σπίτι. Υποχωρητικός σαν πάγος που λιώνει. Απλός σαν απελέκητο κούτσουρο.

Αλλά άδειος σαν σπήλαιο και θολός σαν λασπόνερο.

Του Κωνσταντίνου Τζέκη
_