Η λογοκρισία στον κινηματογράφο την περίοδο της δικτατορίας: «Στοργή στον Λαό»

Το ενδιαφέρον και αξιόλογο ντοκιμαντέρ «Στοργή στο Λαό» του Βασίλη Δούβλη, αποκαλύπτει σπάνια λογοκριμένα καρέ, ταινιών που προβλήθηκαν στη διάρκεια της χούντας. Ο
Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο Παντελής Βούλγαρης και άλλοι καταξιωμένοι σκηνοθέτες μοιράζονται τις δικές τους εμπειρίες από τη λογοκρισία κατά την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών. Το ντοκιμαντέρ προβάλλεται στην Αλκυονίδα με ελεύθερη είσοδο για το κοινό και παρουσία του Προέδρου της Βουλής, Νίκου Βούτση
«Ο τίτλος της ταινίας ειρωνικός... «Στοργή στο Λαό» ήταν ένα σύνθημα της προπαγάνδας της χούντας, τυπωμένο με σφραγίδα σ’ ένα επίσημο έγγραφο που ανέπτυσσε την πολιτική του καθεστώτος απέναντι στον κινηματογράφο. Το πομπώδες ύφος είναι, ως γνωστόν, χαρακτηριστικό της αισθητικής όλων των φασιστικών καθεστώτων, που θέλουν να εμφανίζονται ως στοργικοί πατέρες, και προστάτες του λαού.» - Βασίλης Δούβλης

Στοργή στο Λαό
Σκηνοθεσία - Σενάριο: Βασίλης Δούβλης
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Τίμων Σουγιούλ
Μοντάζ: Χρόνης Θεοχάρης
Ήχος: Γιάννης Καμαρινός
Μουσική: Θοδωρής Αμπαζής
Παραγωγός: Πάνος Κουάνης, Άρης Φατούρος
Παραγωγή: Τηλεοπτικός Σταθμός της Βουλής
Φορμά: DigiBeta Έγχρωμο - Ασπρόμαυρο
Χώρα Παραγωγής: Ελλάδα
Διάρκεια: 91 λεπτά
Έτος Παραγωγής: 2013
Βραβείο καλύτερου δημιουργικού ντοκιμαντέρ στο London Greek Film Festival
Την Τετάρτη 28 Ιουνίου στις 19:30 στο Αλκυονίς new star art cinema
Με ελεύθερη είσοδο για το κοινό
Την προβολή θα χαιρετίσει ο Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Νίκος Βούτσης


Το μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ του Βασίλη Δούβλη, «Στοργή στον Λαό», είναι μια παραγωγή της Τηλεόρασης της Βουλής, με θέμα τη λογοκρισία στον κινηματογράφο την περίοδο της δικτατορίας των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, κατά το χρονικό διάστημα: 1967 - 1974.
Η ταινία περιλαμβάνει αποσπάσματα από 75 λογοκριμένες ταινίες, ελληνικές αλλά και ξένες, που στην πλειονότητά τους προβλήθηκαν την εποχή εκείνη στον ιστορικό κινηματογράφο τέχνης Αλκυονίς, που τολμούσε στα σκοτεινά εκείνα χρόνια της δικτατορίας να αντιστέκεται στη λογοκρισία και να υποστηρίζει τους δημιουργούς και την ελευθερία της έκφρασης και του λόγου, με όλο το κόστος που υπέστη.

«Η ταινία αποτυπώνει τη γελοιότητα και τον παραλογισμό της μισαλλοδοξίας αλλά και την προσπάθεια των δημιουργών να υπερβούν τα προβλήματα και να αρθρώσουν λόγο.» - Βασίλης Δούβλης
Μέσα από τις αφηγήσεις των δημιουργών, ζωντανεύει ουσιαστικά μία ολόκληρη εποχή, καθώς γίνονται αντιληπτές οι επικίνδυνες και συχνά πυκνά τραγελαφικές συνθήκες, κάτω υπό τις οποίες οι Έλληνες σκηνοθέτες καλούνταν να γυρίσουν την ταινία τους. Η ταινία «Στοργή στο Λαό», αποτελεί ένα μοναδικό τεκμήριο κι ένα ιστορικό ντοκουμέντο για τις πρακτικές και τις μεθόδους της εκάστοτε δικτατορίας, ενάντια στην ελευθερία της έκφρασης και του λόγου.
Ο Βασίλης Δούβλης χρησιμοποιεί μια αντιστικτική φόρμα παραλληλίζοντας προπαγανδιστικές εικόνες του καθεστώτος με τις απαγορευμένες σκηνές αλλά και περιγράφει τις δύσκολες συνθήκες κάτω από τις οποίες γυριζόταν μια ταινία στα χρόνια της χούντας, με συνεντεύξεις και μαρτυρίες σκηνοθετών, όπως ο Γιώργος Σταμπουλόπουλος, ο Παντελής Βούλγαρης, ο Γιώργος Τσεμπερόπουλος, αλλά και ο Νίκος Κούνδουρος και ο Θόδωρος Αγγελόπουλος.

Το ντοκιμαντέρ «Στοργή στο Λαό» ζωντανεύει και πάλι στην μεγάλη οθόνη τις απαγορευμένες εικόνες, αποκαλύπτοντας την βαναυσότητα που υπέστει η τέχνη του κινηματογράφου αλλά και γενικότερα η ελευθερία του λόγου και της έκφρασης στα χρόνια της δικτατορίας.
«Η ιδέα του ντοκιμαντέρ μου γεννήθηκε, όταν πριν μερικά χρόνια έμαθα, εντελώς τυχαία ότι ένα μέρος από το αρχείο της λογοκρισίας της χούντας είχε σωθεί. Η ιδέα της δημιουργίας ενός ντοκιμαντέρ που δεν θα βασιζόταν μόνο στις μαρτυρίες, των σκηνοθετών που έζησαν στο πετσί τους τη λογοκρισία των συνταγματαρχών, αλλά και στο άγνωστο μέχρι τώρα αρχείο της χούντας, μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα. Έτσι ξεκίνησε η περιπέτεια της ταινίας. Χρειάστηκε πολύ δουλειά για να ταυτοποιηθεί, να ταξινομηθεί, να συντηρηθεί και να ψηφιοποιηθεί το υλικό αυτό. Τις κομμένες σκηνές τις χρησιμοποίησα στην ταινία όπως ακριβώς τις βρήκα κι όχι στην σημερινή αποκατεστημένη τους μορφή. Ήταν μια αισθητική επιλογή δεν θέλησα να σβήσω από πάνω τους τα σημάδια της βάναυσης μεταχείρισης την οποία είχαν υποστεί. Οι όποιες φθορές τους και τα αλλοιωμένα τους χρώματα εγγράφουν κατά τη γνώμη μου πάνω στο ίδιο το σελιλόιντ το τραύμα της λογοκρισίας.» - Βασίλης Δούβλης


Γιώργος Ρούσσος
tvxs.gr
_