Δεινόσαυρος «ξανακουνάει» την ουρά του μετά από 99 εκατομμύρια χρόνια

Η ουρά ενός δεινοσαύρου που έζησε πριν από 99 εκατομμύρια χρόνια, βρέθηκε διατηρημένη μέσα σε κεχριμπάρι. Η Κινέζα παλαιοντολόγος, Λίντα Τσινγκ, βρήκε την
ουρά σε ένα.. παζάρι κεχριμπαριού, στην βόρεια Μιανμάρ, κοντά στα κινεζικά σύνορα.

Οι Βιρμανοί έμποροι που το πούλησαν στην Τσινγκ, νόμιζαν ότι στο εσωτερικό του βρισκόταν παγιδευμένο το κλαρί ενός πανάρχαιου φυτού.

«Αμέσως συνειδητοποίησα ότι το περιεχόμενο ήταν τμήμα σπονδυλωτού ζώου, πιθανότατα θηριόποδου και όχι φυτού», δήλωσε η Τσινγκ στο CNN. «Δεν ήμουν σίγουρη ότι ο έμπορος αναγνώριζε τη σημαντικότητα του δείγματος αλλά ευτυχώς δεν ανέβασε τελικά την τιμή».


Οι Βιρμανοί έμποροι που πούλησαν το κομμάτι στην Τσινγκ, νόμιζαν ότι στο εσωτερικό του βρισκόταν παγιδευμένο το κλαρί ενός πανάρχαιου φυτού. 

Τα ευρήματα από την ανάλυση του δείγματος, που ρίχνουν φως στην εξωτερική εμφάνιση των δεινοσαύρων, δημοσιεύονται στο τρέχον τεύχος του Current Biology.

Ο Ράιαν Μακ Κέλαρ, ένας παλαιοντολόγος από το Βασιλικό Μουσείο Saskatchawn στον Καναδά, και εκ των βασικών συγγραφέων της μελέτης, ομολογεί πως εκστασιάστηκε όταν η Τσινγκ του έδειξε πρώτη φορά το δείγμα. «Τέτοια ανακάλυψη, μια φορά στη ζωή σου μπορείς να κάνεις. Ακόμη και οι πιο μικρές λεπτομέρειες είναι ορατές και στις τρεις διαστάσεις», είπε.


Τμήματα φτερών από πλάσματα της εποχής των δεινοσαύρων έχουν ανακαλυφθεί και στο παρελθόν αλλά αυτή είναι η πρώτη φορά που κρατάμε στα χέρια μας «μουμιοποιημένο, τρόπον τινά, σκελετό», εξηγεί η Μακ Κέλαρ.

Η ουρά ανήκε σε έναν νεαρό, μικροσκοπικό, σαρκοβόρο δεινόσαυρο, όχι μεγαλύτερο από ένα χελιδόνι, που θα χωρούσε στην παλάμη ενός ενήλικα.

Το κομμάτι ήλεκτρου, βάρους 6,5 γραμμαρίων, περιέχει τόσο τα κόκκαλα όσο και τα φτερά του «άτυχου ζώου», ενισχύοντας τα ήδη υπάρχοντα στοιχεία που θέλουν μεγάλη μερίδα δεινοσαύρων καλυμμένους με φτερά κι όχι με φολίδες.

Ο Μακ Κέλαρ εκτιμά ότι ο μίνι-δεινόσαυρος θα είχε, αναλογικά μεγάλη ουρά σε σύγκριση με το υπόλοιπο σώμα του – όπως οι αρουραίοι. «Όσο πέφτουμε πάνω σε πλουμιστούς δεινόσαυρούς, η πιθανότητα φολιδωτών βελοσιράπτορων μειώνεται. Πλέον είμαστε σχεδόν σίγουροι ότι έμοιαζαν περισσότερο με πουλιά», προσθέτει. «Δεν ήταν οι ‘γκοτζίλες’ που νομίζαμε»


«Δεν ήταν οι γκοτζίλες που νομίζαμε»
Εξετάζοντάς το εύρημα στο μικροσκόπιο, η ουρά αποκαλύπτει και τα χρώματα του πλουμιστού δεινοσαύρου: λευκό και καφέ. «Το εύρημα μας υπενθυμίζει τη σημαντικότητα του κεχριμπαριού στις μελέτες μας. Επιβεβαιώνουμε χαρακτηριστικά που δεν θα είχαν διασωθεί στα ιζηματογενή απολιθώματα» εξηγεί ο Μακ Κέλαρ.

Αν και στο Jurrasic Park, επιστήμονες καταφέρουν να εξαγάγουν DNA από το αίμα της παγιδευμένης, στο κεχριμπάρι, λιβελούλας, ο Μακ Κέλαρ απογοητεύει τους φανατικούς, αποκαλύπτοντας ότι, αν και μαλακός ιστός και ξεραμένο αίμα διασώθηκα μέσα στο κεχριμπάρι, ούτε ένα ψήγμα γενετικού υλικού δεν έχει διασωθεί.
 
 
 
 
ΣΚΑΙ