Περί F-16 και ελληνικής οικονομίας

 
Συνηθίζεται ν’ ακούγεται στην Ελλάδα το εξής γελοίο επιχείρημα: με το πρόσχημα της θωράκισης της εθνικής μας άμυνας βοηθούμε την αμερικανική βιομηχανία αεροσκαφών.
Το πρόβλημα είναι ότι λόγω ασχετοσύνης πολλοί το πιστεύουν όντως και το υπερασπίζονται με νύχια και με δόντια. Ενώ είναι εύκολη η απόρριψη του με μερικά στοιχεία.

 Πρώτον η Πολεμική Αεροπορία δεν έχει μόνο αμερικανικά αεροσκάφη, αφού το οπλοστάσιό της εμπεριέχει και τα Mirage της Γαλλίας. Δεύτερον ο στόλος μας όχι μόνο είναι μικρός αλλά μόνο ένα ποσοστό του είναι του πιο εξελιγμένου τύπου F-16 Block 52+ Advanced, αφού έχουμε και F-16C/D Block 30, 50, 52+. Συνολικά διαθέτουμε 155 F-16. Τρίτον η παραγωγή τους έχει ξεπεράσει τα 4.500 αεροσκάφη. Τέταρτον τα F-16 δεν αγοράζονται πια από την U.S Air Force. Πέμπτον η παραγωγή εξελιγμένων εκδοχών γίνεται μόνο για το εξωτερικό.

 Έκτον σ’ ένα περιβάλλον όπου εκτός από το F-14, F-15 και F-18, υπάρχουν και το F-22 και F-35, η απόδοση του F-16 έχει αλλάξει. Βλέπουμε λοιπόν ότι αν οι ΗΠΑ περίμεναν από την Ελλάδα λόγω των αναγκών της να ενισχυθεί η βιομηχανία της, δεν θα ήταν ορθολογικό να περιμένουν παραγγελίες και θα είχαν τη βιομηχανία που έχουν. Η πατρίδα μας λειτουργεί με αυτά τα αεροσκάφη λόγω εθνικής ανάγκης.

Νίκος Λυγερός