«Συνθήκες μεσαιωνικής γαλέρας»


Του Γιώργου Παππά*,
 Παντού και σε όλο τον κόσμο, οι εργαζόμενοι γνωρίζουν το πρόγραμμα για όλη την εβδομάδα ή και τον μήνα. Είναι εργασιακό δικαίωμα των εργαζομένων και υποχρέωση των εργοδοτών να βγάζουν ένα πρόγραμμα. Βοηθάει στην εργασιακή ηρεμία και ενισχύει την παραγωγή.

 Εν έτη 2016 είναι αδιανόητο να υπάρχουν ακόμα εργαζόμενοι που δε ξέρουν τι δουλεύουν την επόμενη μέρα. Φυσικά αναφέρομαι στους Έλληνες Αστυνομικούς, οι οποίοι αν δε κάνω λάθος είναι κι αυτοί εργαζόμενοι. Σε όλες τις αστυνομίες του σύγχρονου κόσμου η ανακοίνωση εβδομαδιαίας (μηνιαίας σε πολλές περιπτώσεις) υπηρεσίας έχει καθιερωθεί εδώ και χρόνια, εξασφαλίζοντας έτσι μια εργασιακή ηρεμία και δίνοντας επιπλέον κίνητρο στους αστυνομικούς να αποδώσουν καλύτερα στα ήδη αγχώδη και δύσκολα καθήκοντά τους. Έχει καθιερωθεί και χαίρει πλήρους εφαρμογής. Κάποιοι φυσικά θα μιλήσουν για «ουτοπία», θα πούνε ότι «αυτά δε γίνονται εδώ». Σε αυτούς λοιπόν πρέπει να απαντήσουμε όλοι μας ότι τα δικαιώματα στον εργασιακό χώρο δεν είναι κάτι «ουτοπικό» αλλά κάτι πραγματικό. Για τα δικαιώματα αυτά κάποιοι αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν. Αυτά γίνονται παντού και πρέπει να γίνονται. Είναι υποχρέωσή μας προς τις επόμενες γενιές να γίνονται.

 Στις 16-12-2013, λοιπόν, δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 274/16-12-2013 το Προεδρικό Διάταγμα 173/2013 «ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ Π.Δ. 394/2001 «ΧΡΟΝΟΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ» (Α' 274)», σύμφωνα με το οποίο η υπηρεσία πρέπει υποχρεωτικά να ανακοινώνεται σε εβδομαδιαία βάση. Επιτέλους! Πιο συγκεκριμένα: «η υπηρεσία ανακοινώνεται, υποχρεωτικά, σε εβδομαδιαία βάση και ειδικότερα μέχρι την 14:00 ώρα κάθε Παρασκευής και καλύπτει όλες τις ημέρες της εβδομάδας ήτοι από την 06:00 ώρα της επόμενης μέχρι την 06:00 ώρα της μεθεπόμενης Δευτέρας, δυνάμενη πάντως να τροποποιηθεί οποτεδήποτε, εφόσον σοβαρές ή επείγουσες υπηρεσιακές ανάγκες το επιβάλλουν». Σχεδόν τρία χρόνια μετά (2016), στο σύνολό τους οι υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας αδυνατούν να εφαρμόσουν το εν λόγω προεδρικό διάταγμα, με δικαιολογίες τύπου «δεν έχουμε άτομα», «και δηλαδή τώρα κάθε λίγο και λιγάκι θ’ αλλάζω την υπηρεσία» και άλλες ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ. Είναι εύκολο, δε κοστίζει και εφαρμόζεται σε όλο τον κόσμο. Άρα δεν υπάρχουν ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ. Εκτός και αν όλος ο κόσμος είναι τρελός.

 Σίγουρα, πάντα υπάρχουν δυσκολίες όταν εφαρμόζεται κάτι καινούργιο (παλιό στον υπόλοιπο εργασιακό κόσμο), όμως πρέπει να εφαρμοστεί. Πρέπει ο συνάδελφος να γνωρίζει τί εργάζεται μέσα στην εβδομάδα και όχι να περιμένει μέχρι το βράδυ για να ενημερωθεί για την επόμενη μέρα. Είναι ψυχοφθόρο, είναι «απάνθρωπο» και καταλύει κάθε έννοια Δημοκρατίας και Δικαιωμάτων.



Γιώργος Παππάς*,

Αντιπρόσωπος Ένωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Αθηνών,
Μέλος της Δημοκρατικής Ενωτικής Κίνησης Αστυνομικών (Δ.Ε.Κ.Α.)