Υπουργικά ντουέτα

Επιτρέπεται άραγε η συγκέντρωση τόσο μεγάλης εξουσίας μέσα σε ένα σπίτι;
Ο Αλέξης Τσίπρας στηρίζει ένα νέο είδος οικογενειοκρατίας. Παραδοσιακά, η έδρα στη Βουλή κληροδοτείται από πατέρα σε γιο ή σε γαμπρό, ή σε κόρη. Ο Πρωθυπουργός άλλαξε λιγάκι το σύστημα και εισάγει την έννοια του ζεύγους, στα υπουργεία και στη ζωή. Στην προηγούμενη σύνθεση είχε Θοδωρή Δρίτσα στο Ναυτιλίας και Τασία Χριστοδουλοπούλου στο Μετανάστευσης. Ζεύγος. Τώρα διόρισε Δημήτρη Παπαδημητρίου στο Οικονομίας και Ράνια Αντωνοπούλου στο Καταπολέμησης Ανεργίας. Επίσης ζεύγος.

Η συζήτηση μπορεί να ξεκινήσει με πολλές παραμέτρους. Επιτρέπεται άραγε η συγκέντρωση τόσο μεγάλης εξουσίας μέσα σε ένα σπίτι; Είναι θεμιτό να υπάρχουν στενοί προσωπικοί δεσμοί στο Υπουργικό Συμβούλιο; Μήπως αδικούνται κάποιοι εξίσου άξιοι που δεν έχουν προσωπική πρόσβαση στους διαδρόμους του Μαξίμου; Πολλές οι παράμετροι, πολλά τα θέματα. Ταυτόχρονα και παράλληλα διεξάγεται μια άλλη συζήτηση, πολύ χυδαία, και αφορά την προσωπική ζωή των πολιτικών προσώπων, κυρίως των γυναικών. Πρόκειται για κουβέντες του καφενείου που έχει εξελιχθεί σε γραπτό καφενείο. Μιλάμε για την ευκολία παραπληροφόρησης, κουτσομπολιού και συκοφαντίας στα social media.

Τα στελέχη της κυβέρνησης που αναφέρθηκαν παραπάνω έχουν κοινωνική ζωή ζευγαριού, δηλώνουν πρόθυμα τη συνύπαρξή τους ως ντουέτο, ανεξάρτητα από την πιστοποίηση. Δεν μας ενδιαφέρει αν έχουν γάμο με παπά ή σύμφωνο συμβίωσης ή αν έδωσαν ένα φιλί πάνω από μια τούρτα συμφωνώντας ότι θα μοιράζονται τη ζωή τους. Σημασία έχει ότι δηλώνουν κοινωνικά την ένωσή τους. Επιλέγουν να δηλώσουν τη συνύπαρξη και κάθε πολίτης μπορεί να κρίνει αν λειτουργεί αποτελεσματικά το Υπουργικό Συμβούλιο με τέτοια σύνθεση. Δεν μπορούμε να πούμε ότι η κριτική στα υπουργικά ζεύγη μολύνει τον δημόσιο βίο. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τα σχόλια για εικαζόμενες επαφές και κρυφές σχέσεις.

Δεν είναι ούτε σπάνιο ούτε πρωτοφανές να επινοούνται ή να αποκαλύπτονται σμιξίματα που είναι μέρος μιας μυστικής ζωής. Αυτό που έχει αλλάξει είναι η ταχύτητα και το εύρος στη διάδοση της πληροφορίας. Οποιοσδήποτε μπορεί να αναφερθεί σε μια εικαζόμενη σχέση με πρωταγωνιστές πολιτικά πρόσωπα. Η εικαζόμενη σχέση συνήθως αναδεικνύει την υποθετική αναρρίχηση μιας γυναίκας σε κάποιο πόστο. Σαν να μη γίνεται ανεκτή, αποδεκτή η εξέλιξη μιας γυναίκας σε αξίωμα. Πρέπει να δικαιολογηθεί με κρεβάτωμα, με υποτιμητικό χούφτωμα, με ανάρμοστες επαφές. Ολα αυτά με χυδαία γλώσσα, με εκφράσεις που προσβάλλουν τη γυναικεία φύση.

Υπάρχει τρόπος αντίστασης στη μολυσματική ασθένεια της συκοφαντίας και του σεξισμού. Αρκεί να μπλοκάρουμε την πληροφορία και να αρνούμαστε κάθε δημόσιο σχόλιο για εικαζόμενες σχέσεις δημοσίων προσώπων. Δεν μας αφορά το τυχαίο, το ευκαιριακό, το κρυφό, το αδήλωτο. Καθένας κάνει ό,τι θέλει στη σφαίρα της ιδιωτικής του ζωής και καθένας αποφασίζει τι θα κοινοποιήσει και τι όχι. Οσο μια σχέση δεν κοινοποιείται, η σχέση δεν υπάρχει. Αφορά τα δύο μέρη - ενίοτε τα τρία μέρη, αφορά τον άνδρα και τη γυναίκα - ενίοτε άτομα του ιδίου φύλου.

Οσο οι γυναίκες διαπομπεύονται για υποθετικές παραχωρήσεις και ανταλλάγματα ερωτικού τύπου, τόσο θα παραμένει ελλιπής η ισότιμη εκπροσώπηση των δύο φύλων. Ναι, υπάρχει πληθυσμός που θεωρεί πως οι γυναίκες «το δίνουν» και επωφελούνται. Δεν έχει φτάσει στο σύμπαν τους η πληροφορία πως απολαμβάνουν και αυτές. Η δουλίτσα, όμως, γίνεται υπέρ της πατριαρχίας. Οι γυναίκες φοβούνται να αναδειχθούν σε δημόσιο αξίωμα επειδή υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να ξεκινήσουν περιγραφές για τον ερωτικό βίο τους, περιγραφές αληθινές ή φανταστικές. Θα μπορούσαμε να τεκμηριώσουμε τα γραφόμενα με τα κουτσομπολιά που διακινήθηκαν μετά τον ανασχηματισμό. Δεν το κάνουμε επειδή δεν μας αφορά η κρυφή ζωή κανενός. Αντιθέτως, θα προβληματιστούμε για τα ζεύγη υπουργών για να αναρωτηθούμε: άλλον κόσμο δεν έχει το κόμμα και πρέπει να βάζει τους υπουργούς δυο δυο από το ίδιο σπίτι;






Λώρη Κέζα
* Δημοσιεύθηκε στο BHmagazino την Κυριακή 13 Νοεμβρίου 2016
.