«Η διατήρηση Αστυνομικών Υπηρεσιών στην ευαίσθητη περιοχή της Ελληνοαλβανικής μεθορίου αποτελεί θέμα υψίστης εθνικής σημασίας»


Η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων Ιωαννίνων απέστειλε επιστολή στον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, στον περιφερειάρχη Ηπείρου, σε βουλευτές του νομού Ιωαννίνων αλλά και στο
δήμαρχο Πωγωνίου με αφορμή την κατάργηση του Β Τ.Σ.Φ. Δελβινακίου.

Διαβάστε το περιεχόμενο της επιστολής:

Με ιδιαίτερο προβληματισμό αλλά και έντονη απογοήτευση πληροφορηθήκαμε πως το σχέδιο του Προεδρικού Διατάγματος, αναφορικά  με την επικείμενη αναδιάρθρωση των υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας, για το οποίο κατά την «δημόσια διαβούλευση» είχαμε τοποθετηθεί εκφράζοντας τις επιφυλάξεις μας, αιφνιδιαστικά και κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή αλλάζει και με προσθαφαίρεση υπηρεσιών τίθεται πλέον θέμα κατάργησης του Β. Τ.Σ.Φ. Δελβινακίου (Καστάνιανης) μέσω της υπαγωγής του στο αντίστοιχο Α Τ.Σ.Φ Δελβινακίου!!!

  Κατανοώντας και συνταυτιζόμενοι με το ομόθυμο και κατηγορηματικό συναίσθημα των κατοίκων της ακριτικής περιοχής του Πωγωνίου, οφείλουμε να καταστήσουμε σαφές ότι η εξέλιξη αυτή χαρακτηρίζεται ως ιδιαίτερα αρνητική, διότι πρόκειται να οξύνει τα ήδη μεγάλα και ασύμμετρα προβλήματα ασφαλείας, υπονομεύοντας παράλληλα λόγω συνόρων κατά τρόπο συνολικό την εθνική μας ασφάλεια, αφού οι ακρίτες μας κατ’ ουσία εποπτεύουν μέσω του τομέα αρμοδιότητάς τους τα βόρεια σύνορα  της χώρας μας. 

   Επισημαίνουμε για μια ακόμα φορά τις τεράστιες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών αλλά και όπλων που κατάσχονται, καθώς και τις δυσκολίες αστυνόμευσης της περιοχής, λόγω του μεγάλου μήκους της συνοριακής γραμμής και του δύσβατου γεωγραφικού ανάγλυφου τα οποία την χαρακτηρίζουν, τονίζοντας παράλληλα ότι περαιτέρω αποδυνάμωσή της από αστυνομική  δύναμη θα εντείνει ακόμη περισσότερο το αίσθημα ανασφάλειας των κατοίκων της.

   Ο πολύπαθος αυτός τόπος δεν μπορεί να αντέξει περαιτέρω απαξίωση και υποβάθμιση και μάλιστα από τα συντεταγμένα όργανα της Πολιτείας όπως συστηματικά συμβαίνει τα τελευταία χρόνια, αφού με μια σειρά κομβικών αποφάσεων όπως κι αυτήν της κατάργησης των στρατιωτικών φυλακίων, οδηγείται μαθηματικά στην πλήρη εγκατάλειψη.
   Είναι πια χρόνος, όλοι μας να αναλάβουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν λαμβάνοντας παράλληλα γενναίες αποφάσεις και με οποιοδήποτε κόστος.