"Τότε και τώρα και για πάντα, κάτω η εξουσία" - Κείμενο αντιεξουσιαστών ενόψει επετείου 17 Νοέμβρη

Κείμενο για την επέτειο του Πολυτεχνείου, αναδημοσίευση από το indymedia.

ΤΟΤΕ, ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ
ΚΑΤΩ Η ΕΞΟΥΣΙΑ
Η 17 Νοέμβρη έρχεται για να μας υπενθυμίσει τι; Μήπως το νόημα ή το μήνυμα έχει εκλείψει; Οι λόγοι δεν υπάρχουν; Οι εξεγέρσεις δε γίνονται με στημένα ραντεβού θα πει κάποιος. Ωστόσο ένα κίνημα που λησμονεί την ιστορία του, φαίνεται να είναι ανίκανο να συνδέσει τη παρελθούσα αγωνιστική παρακαταθήκη με τη μελλοντική ελπίδα, την διακαή προσδοκία ότι αυτός ο κόσμος αλλάζει. Η διαδήλωση αυτή μπορεί να έχει χαρακτήρα ενθύμησης και μνήμης, αλλά πάνω από όλα έχει χαρακτήρα επικαιροποίησης. Επίκαιρο λοιπόν παραμένει το νόημα των κοινωνικών και εργατικών εξεγέρσεων ενάντια στην τυραννία και τη βαρβαρότητα της εξουσίας. Επίκαιρο, γιατί ακριβώς η βαρβαρότητα είναι εδώ.
Η “αριστερά” στην εξουσία, που με μένος αγωνιζόταν ενάντια στην ιμπεριαλιστική στρατηγική του αμερικανικού κράτους, έρχεται στο σήμερα να απαγορεύσει τις διαδηλώσεις ενάντια στην άφιξη του απερχόμενου αμερικανού προέδρου Ομπάμα, ώστε να διασφαλίσει την τάξη και την ασφάλεια κατά την υποδοχή ενός ισχυρού πολιτικού εκπροσώπου του σύγχρονου ολοκληρωτισμού. Και είναι ακριβώς αυτή η συγκυρία που οι καρεκλοκένταυροι εξουσιαστές θα ξανακάτσουν στο τραπέζι των “διαπραγματεύσεων” για να γίνουμε θεατές του ίδιου έργου, της εκ νέου οργάνωσης της επίθεσης στην κοινωνική πλειοψηφία από τους τραπεζίτες και τα αφεντικά. Ο λαός πάλι θα κληθεί να πληρώσει τα σπασμένα και αυτό δείχνει με τον πλέον καθαρό τρόπο ότι η ανάθεση σε τάχα εναλλακτικούς διαχειριστές των κοινωνικών προβλημάτων διαιωνίζει το φαύλο κύκλο καταπίεσης αναπαράγοντας μόνο μιζέρια και απελπισία. Γιατί καμία διαχείριση δεν μπορεί να εξανθρωπίσει ένα σύστημα που είναι στη ρίζα του εκμεταλλευτικό και θεμελιώνεται στις σχέσεις: εξουσιαστές-εξουσιαζόμενοι, αφεντικά-εργάτες. Ακόμα και η πρωταρχική ανάγκη της στέγασης βρίσκεται στο πιάτο ως φιλετάκι για την περαιτέρω άντληση κερδών μιας και πλειστηριάζουν την α' κατοικία κόσμου που αδυνατεί να πληρώσει τις τοκογλυφικές τράπεζες. Και όλα αυτά τη στιγμή που το κράτος με τα σκυλιά του, την αστυνομία, κάνει πλάτες στους φασίστες, οι οποίοι επιχειρούν να ξαναβγούν από τις τρύπες τους, διεκπεραιώνοντας για ακόμα μια φορά το βρώμικο παιχνίδι του κοινωνικού κανιβαλισμού, τη στοχοποίηση του αδυνάτου, των προσφύγων και των μεταναστών, ώστε να αποπροσανατολίσει τους καταπιεσμένους από τη ρίζα των συλλογικών προβλημάτων.
Και είναι ίδιοι οι εκμεταλλευόμενοι που δίνουν τη λύση. Να διαλύσουμε τον καπιταλισμό και να ξαναφτιάξουμε τη ζωή, με βασικά συστατικά την κοινωνική αλληλεγγύη, την συνεργασία, την αυτοοργάνωση. Να πάρουμε πίσω όλο τον κλεμμένο πλούτο, να δώσουμε τα εργοστάσια στους εργάτες, οι υπηρεσίες να επιστρέψουν στη δημόσια σφαίρα, στην κοινωνία που θα τις επιτηρεί. Να πάρουμε όλο τον εκκλησιαστικό πλούτο και να τον χρησιμοποιήσουμε για τις ανάγκες μας. Να δώσουμε ζωή στα άδεια σπίτια και να πραγματώσουμε την ελεύθερη ζωή όπως εμείς την σκεφτόμαστε μέσα σ’ αυτά. Να συντηρήσουμε ο ένας τον άλλον, να μαγειρέψουμε μαζί, για να τους ταΐσουμε όλους, να μην αφήσουμε κανένα μισάνθρωπο όν, κανέναν «πολιτικό ηγέτη» να μας διχάσει, να συζητάμε όλοι μαζί με άμεσο τρόπο, γειτονιά- γειτονιά, να γνωριστούμε και να γνωρίσουμε τις ανάγκες μας, να βρούμε μαζί τρόπους να τις καλύψουμε με δικαιοσύνη και ισότητα. Να ποιο είναι το σχέδιο μας. Ένα σχέδιο που έχει απομείνει το μοναδικό που δεν οδηγεί σε παραπάνω αθλιότητα, σε πόλεμο και αιματοχυσίες. Δεν είναι εύκολο και θα μας πολεμήσει η οποιαδήποτε κυβέρνηση, η αστυνομία της, ο στρατός της. Αλλά θα νικήσουμε γιατί έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, έχουμε την συνείδηση των ανθρώπων στην πλευρά μας. Κι αυτό είναι όλα όσα έχουμε. Και είναι αρκετά.
Οι εξεγέρσεις είναι αυτές που ιστορικά υπήρξαν το πρόπλασμα ενός ανέτοιμου ακόμα να εκφραστεί προτάγματος, αυτό της κοινωνικής επανάστασης, της συνολικής κατεδάφισης των εκμεταλλευτικών όρων ύπαρξης της κοινωνικής πλειοψηφίας και του χτισίματος από τα χέρια του ίδιου του λαού του κόσμου της ισότητας, της αλληλεγγύης και της ελευθερίας. Και αυτό το δρόμο καλούμαστε να ακολουθήσουμε αγωνιζόμενοι για την ζωή και την αξιοπρέπεια.
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ
ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ στην πορεία της 17 ΝΟΕΜΒΡΗ
17:00 στο ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
Συλλογικότητα για τον κοινωνικό αναρχισμό Μαύρο & Κόκκινο
μέλος της Αναρχικής Πολιτικής Οργάνωσης -Ο.Σ.-