Τα like για τα αστυνομικά θέματα και για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Μια αυθόρμητα γνήσια εξομολόγηση ενός αστυνομικού

Ένα κείμενο εξομολόγησης, από βάθους καρδίας και τα εσώψυχα του Φωτεινού Παγιαύλα που διατυπώνει δύσκολες όσο και πικρές αλήθειες. Τον αστυνομικό
δεν τον γνωρίζουμε. Για τον άνθρωπο όμως μάθαμε πολλά από τα "ανοιχτής όψης και κόψης" κείμενα του και του καταθέτουμε τον ανυπόκριτο σεβασμό μας για το περεχόμενο και την παρρησία της άποψης.



"Φώτη οι δημοσιεύσεις που ανεβάζεις για τ' ανθρώπινα δικαιώματα το κάνεις για τα λάικ. Επίσης, κάπου το πας, έχεις κάποιου είδους επιδιώξεις.".
Να το συζητήσουμε.
Είμαι αστυνομικός και όπως είναι φυσικό η μεγαλύτερη ομάδα φίλων μου στο φέισμπουκ είναι αστυνομικοί. Ο βαθμός μου είναι αρχιφύλακας, δηλαδή υπαξιωματικός. Με τον βαθμό που έχω το κακό (ή καλό, εξαρτάται) είναι ότι μάλλον δεν θα ασκήσω ποτέ διοίκηση, το καλό είναι ότι έχω παραπάνω ελεύθερο χρόνο από τον μέσο αστυνομικό. Επίσης, η μόνη θεσμική ιδιότητά μου είναι η συνδικαλιστική. Όπου και εκεί είμαι χαμηλά, καθώς δεν μετέχω σε κάποιο όργανο που ασκεί διοίκηση. Και η συνδικαλιστική ιδιότητα που έχω δεν μου δίνει ούτε συνδικαλιστικές άδειες ούτε κανενός είδους προνόμιο. Το χούι μου κάνω (με αυτό θα ασχοληθώ με άλλη εκτενή δημοσίευση άμα βρω χρόνο).

Ποιο είναι το παράδοξο.
Όταν ανεβάζω δημοσιεύσεις γενικά περί αστυνομίας ή για να σπάσω το στερεότυπο του αστυνομικού ή για κακώς κείμενα εντός αστυνομίας, παίρνω 100-200 λάικ στο προφίλ μου και 50-200-500 όταν γίνεται αναδημοσίευση σε αστυνομικά σάιτ.
Από την άλλη, την πρώτη φορά πριν χρόνια που έγραψα δημοσίευση για ανθρώπινα δικαιώματα πήρα 2-3 λάικ κι από κάτω 4-5 αρνητικά σχόλια. Σιγά σιγά οι τέτοιου είδους δημοσιεύσεις μου άρχισαν να παίρνουν περισσότερα λάικ. Όμως, τα λάικ είναι σταθερά πολύ λιγότερα από αυτά που παίρνουν οι δημοσιεύσεις περί αστυνομίας, χωρίς να υπάρχουν κιόλας αναδημοσιεύσεις. Αυτά τα συγκεκριμένα ποστ μου κάνουν κακό στη μόνη ιδιότητα που έχω, την συνδικαλιστική, καθώς μερικοί συνάδελφοι με θεωρούν αιρετικό, αγράμματο, αμόρφωτο, έξω από την κοινωνία ή δεν ξέρω τι άλλο, με συνέπεια αυτό να μεταφράζεται σε χάσιμο ψήφων.
Κι όμως, ένα από τα αντεπιχειρήματα όταν γράφω για ανθρώπινα δικαιώματα ή αυτό που μου καταλογίζουν είναι ότι το κάνω για τα λάικ! Άλλο επιχείρημα είναι ότι έχω πολιτικές ή άλλου είδους επιδιώξεις.

Θέσεις μου:
1) Δεν είναι κακό ένας εν ενεργεία αστυνομικός να έχει πολιτικές ή άλλου είδους επιδιώξεις, αρκεί αυτή η ενασχόληση να μην επηρεάζει την άσκηση των αστυνομικών καθηκόντων του. Το διαβάζω που μου το γράφουν κάποιοι και είναι σα να με κατηγορούν γι' αυτό. Οι ίδιοι που στους εκλεγμένους βουλευτές ε.α. αστυνομικούς κάθονται κλαρίνο, αλλά άλλο αυτό.
2) Το 2010 είχα κατέβει υποψήφιος με το συνδυασμό του κ. Καμίνη στο Δήμο της Αθήνας. Δαπάνησα πολύ προσωπικό χρόνο και χρήμα, δεν έγραψα καλά σε κάποιες πολύ σημαντικές εξετάσεις που διεξάγονταν ταυτόχρονα με τις εκλογές και τελικά δεν εξελέγη. Τα παράπλευρα κέρδη ήταν η εμπειρία που αποκόμησα από την όλη διαδικασία.
3) ΔΕΝ έχω πολιτικές βλέψεις αυτή τη στιγμή. Να το ξαναγράψω; ΔΕΝ έχω πολιτικές βλέψεις ή επιδιώξεις, σήμερα που μιλάμε, 6 Οκτωβρίου 2016. Μ' ενδιαφέρει η πολιτική, μ' ενδιαφέρει να κάνω πολιτική πάνω σε κάποια θέματα, ΔΕΝ μ' ενδιαφέρει να κατέβω πολιτικός.
4) Εάν είχα τέτοιες βλέψεις, τότε θα ήταν που ο λόγος μου θα ήταν πιο στρογγυλεμένος. Ούτε αξιωματικός θα γίνω ποτέ, ούτε συνδικαλιστικά με βλέπω να ανεβαίνω, γιατί δεν είμαι διπλωμάτης. Οπότε, ποιος ο λόγος να μην εκφράζομαι πιο ελεύθερα;
5) Εδώ μέσα έχω φίλους με 5-10-15.000 ακόλουθους, οι οποίοι φίλοι είναι δικηγόροι, δημοσιογράφοι, άνεργοι ή οτιδήποτε, με πολλαπλάσια επιρροή στην κοινή γνώμη από τη δικιά μου και δεν κάνουν καν σκέψη να κατέβουν στη πολιτική. Γιατί να θέλω διακαώς να το κάνω εγώ;
6) Κακά τα ψέμματα, ότι ανεβάζουμε το κάνουμε για να το δουν οι άλλοι και ίσως μας ενδιαφέρει και το λάικ. Από την κοπέλα που θα γράψει "καλημέρα, τί κάνετε; τα νέα σας!" και παίρνει 720 λάικ και 570 σχόλια, μέχρι εσένα που θ' ανεβάσεις τα μαγειρευτά σου, μέχρι εμένα που θ' ανεβάσω ότι πίνω καφέ. Άλλος ένας λόγος που δεν ισχύει το "Φώτη ανεβάζεις κάτι για να πάρεις λάικ".
7) Είναι η πραγματική ζωή μας το φβ; Εν μέρει ναι. Εγώ είμαι ο Φώτης ο τροχονόμος, αλλά είμαι και ο Φώτης που έχω αυτό το προφίλ στο φέισμπουκ. Θες να ακυρώσεις τη σημασία των σόσιαλ μίντια στη διαμόρφωση της ενημέρωσης, μόρφωσης, διασκέδασης, επικοινωνίας; Κάντο. Όμως ν' ακυρώσεις μαζί και οτιδήποτε γραπτό. Ν' ακυρώσεις όλους τους λογοτέχνες και τα βιβλία τους. Τους ποιητές. Δεν σου προσφέρουν τίποτα. Ν' ακυρώσεις τις ταινίες στη τηλεόραση, το σινεμά, τις τέχνες, τα μπουζούκια.
8) Την αυστηρότερη κριτική και τον μεγαλύτερο πόλεμο τον δέχομαι από αυτούς που έχουν αλλάξει καμιά 10αρια κυβερνητικά στρατόπεδα. Από καθαροί δεξιοί, γίνανε ΠΑΣΟΚ, κάπου στη μέση ΔΗΜΑΡ του 18% και τώρα ΣΥΡΙΖΑ. Επί παντός καιρού είναι στα πράγματα κι όμως απέναντί μου έχουν το δασκαλίστικό ύφος του "κάτσε να σου πω δυο πράγματα για το τι είναι ηθικό".
9) Εάν πραγματικά θέλετε να μάθετε το άμεσο στόχο μου, ορίστε: επειδή θέλω να παντρευτώ κι έχω ανάγκη τα χρήματα, το πιο πιθανό είναι να ξαναξενιτευτώ σε κάνα νησί. Και σίγουρα στο μέλλον ο χρόνος που θα αφιερώνω στα κοινά θα είναι πολύ λιγότερος.
.