Βασίλης Βράντζας: "Διαχωρίζουν το ενιαίο μισθολόγιο των Ε.Δ. και Σ.Α. στη λογική "των αμνών και των εριφίων" "

Στα οικονομικά ζητήματα που ταλανίζουν και κατά τα ειωθότα θα ταλαιπωρήσουν κι άλλο τους ένστολους των σωμάτων ασφαλείας και τις οικογένειες τους, επικεντρώθηκε μιλώντας στο συνέδριο της ΠΟΑΞΙΑ ο πρόεδρος των αξιωματικών Αττικής, Βασίλης Βράντζας.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι.
θα είμαι πολύ σύντομος, τόσο για να μπορέσουν και άλλοι συνάδελφοι να τοποθετηθούν , όσο και για να μην κουράσω το ακροατήριο. Θα επικεντρωθώ στο μείζον θέμα που έχουμε μπροστά μας και αφορά τις νέες μειώσεις των μισθών μας, με την επικείμενη ψήφιση του νέου μισθολογίου και στην αναμενόμενη αναδιάταξη των Υπηρεσιών. 
Δυστυχώς κυρίες και κύριοι για μία φορά ακόμη εξαπατηθήκαμε. Οι δεσμεύσεις των κυβερνόντων για την εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ αποδεικνύονται "έπεα πτερόεντα" δηλαδή λόγια του αέρα. Η πραγματικότητα είναι σκληρή και είναι μπροστά μας. Οι μειώσεις των αποδοχών μας συνεχίζονται, χωρίς να γνωρίζουμε που είναι το τέλος. Η κυβέρνηση μετά τον ασφαλιστικό νόμο- λαιμητόμο που μειώνει τις συντάξεις, κυρίως των νέων συνταξιούχων κατά 25% έως 30% ετοιμάζεται να ψηφίσει νέο μισθολόγιο που "πετσοκόβει" και άλλο τις ήδη πενιχρές αποδοχές μας, που τα έξι προηγούμενα χρόνια έχουν υποστεί απώλειες που ξεπερνούν το 35%. Συγκεκριμένα ήδη έχει ψηφίσει με το τρίτο μνημόνιο περικοπές στα ειδικά μισθολόγια που ανέρχονται στα 300 εκατομμύρια ευρώ για τη διετία 2017-2018. Αυτές κατανέμονται 120 εκατομμύρια το 2017 και 180 εκατομμύρια το 2018. Και σαν να μην φτάνει αυτό για πρώτη φορά επιχειρείται διαχωρισμός του ενιαίου μισθολογίου των Ε.Δ. και Σ.Α. στη λογική "των αμνών και των εριφίων". Γιατί τι άλλο μπορεί να σημαίνει το επιχείρημα "εμείς ως υπουργείο Εθνικής Άμυνας βρήκαμε τα ισοδύναμα, βρείτε τα και εσείς ως υπουργείο Προστασίας του Πολίτη για να μην υποστείτε τις μειώσεις", λες και ο κρατικός κορβανάς- το κρατικό ταμείο δεν γεμίζει με τα χρήματα όλων των Ελλήνων φορολογουμένων. Επίσης το επιχείρημα της κυβέρνησης, ότι εγώ σας μειώνω τους μισθούς μία φορά που κατά πάσα πιθανότητα θα το ακούσουμε και για τις μειώσεις των μισθών μας και το λέω αυτό γιατί ήδη έχει ακουστεί για τις μειώσεις στις συντάξεις, ενώ οι προηγούμενοι πολλές φορές και σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό μείωσης, ασφαλώς και είναι σωστό ως προς τους αριθμούς. Αυτό όμως δεν αίρει σε καμία περίπτωση τις ευθύνες της παρούσας κυβέρνησης για τους εξής δύο απλούς λόγους: Πρώτον γιατί είχε δεσμευτεί τόσο ως αντιπολίτευση όσο και ως κυβέρνηση στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο, ότι θα εφάρμοζε την απόφαση του ΣτΕ, δηλαδή θα μας έδινε και αύξηση αντί μειώσεων και δεύτερον και κυριότερο κατά την άποψη μου, στην ουσία, αλλά και στους τύπους νομιμοποιεί όλες τις προηγούμενες μειώσεις λέγοντας " πως δεν επαρκούσαν, έπρεπε να περικοπούν κι άλλο και αυτό το κάνουμε εμείς". Και όχι μόνο αυτό. Εδραιώνει και εμπεδώνει στο μέσο πολίτη την αντίληψη και πεποίθηση ότι σε αυτή τη χώρα όλα είναι σχετικά,  ακόμα και η εφαρμογή των νόμων, που οι κατεξοχήν εκφραστές της νομιμότητας που είναι οι κυβερνήσεις, "τους γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια" και δεν τους εφαρμόζουν. 

Ως προς την αναδιάταξη των Υπηρεσιών της Ελληνικής Αστυνομίας, θεωρώ ότι το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος που δόθηκε στη δημοσιότητα κινείται προς την σωστή κατεύθυνση, καθόσον προσπαθεί να εξοικονομήσει ανθρώπινους και υλικούς πόρους, έχοντας ως στόχο την καλύτερη και ποιοτικότερη  αστυνόμευση. Όμως, κατά την άποψή μου, δεν επαρκεί για τις ανάγκες της σύγχρονης αστυνόμευσης. Για να μπορέσουμε να έχουμε καλύτερα αποτελέσματα στον τομέα της αστυνόμευσης που αφορά την εγκληματικότητα που απασχολεί τον πολίτη στην καθημερινότητα του και τον κάνει να αισθάνεται ανασφαλής ακόμα και μέσα στο ίδιο του το σπίτι, δηλ. κλοπές, διαρρήξεις, ληστείες κτλ., απαιτείται δομική μεταρρύθμιση στον οργανισμό της Αστυνομίας, που θα συγκρούεται με χρόνιες παθογένειες και πελατειακές λογικές που υπάρχουν τόσο εντός του Σώματος, όσο και εκτός αυτού. Στόχος αυτής της μεταρρύθμισης πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περισσότεροι αστυνομικοί στο δρόμο, με προσανατολισμό και κατεύθυνση την καταπολέμηση της προαναφερόμενης μορφής εγκληματικότητας. 

Κυρίες και Κύριοι συνάδελφοι,
Ο μόνος δρόμος που έχουμε είναι του συνεχούς και ανυποχώρητου αγώνα. Ενωμένοι όλοι μαζί μπορούμε να ανατρέψουμε αυτές τις βάρβαρες και αντιλαϊκές πολιτικές, που δυστυχώς δεν έχουν τελειωμό και θα τις βρίσκουμε συνεχώς μπροστά μας, οδηγώντας το βοιωτικό μας επίπεδο στην πλήρη φτωχοποίηση  και τις συνθήκες εργασίας μας, στα τέλη του 19ου αιώνα. 
Συναδέλφισσες-Συνάδελφοι,
Κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος, ακόμη και όταν όλα δείχνουν αυτό.
Με αγώνα, αισιοδοξία και πίστη σε αυτό που κάνουμε θα βγούμε νικητές, έχοντας στο νου μας πάντα τις φράσεις του ποιητή : " "Τίποτε δεν κατακτάται οριστικά-τίποτε δεν χάνεται για πάντα". 

.