Δίκη Χρυσής Αυγής: Συγκλονίζει η περιγραφή του Αιγύπτιου ψαρά

Σοκάρει η περιγραφή του 30χρονου Αιγύπτιου αλιεργάτη Εμπαράκ Αμπουζίντ στο δικαστήριο, ο οποίος μαζί με άλλους τρεις ομοεθνείς του είχε δεχθεί δολοφονική επίθεση που αποδίδεται σε
μέλη της Χρυσής Αυγής τον Ιούνιο του 2012 στο Πέραμα.
Το θύμα είχε χτυπηθεί βάναυσα με κλωτσιές και σιδηρολοστό από ομάδα 15-17 μαυροφορεμένων, που τον αιφνιδίασαν την ώρα που κοιμόταν στην ταράτσα του σπιτιού όπου διέμενε με τους άλλους Αιγύπτιους ψαράδες. Μάλιστα, χρειάστηκε να νοσηλευτεί για πολλές ημέρες στο νοσοκομείο, ενώ για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορούσε να φάει μόνο με καλαμάκι εξαιτίας των χτυπημάτων που δέχθηκε στο κεφάλι.
«Δυο-τρία άτομα με χτυπούσαν με ξύλα και άλλα άτομα με κλωτσούσαν και ένας με χτύπησε στο πρόσωπο με σίδερο και μου έσπασε τα δόντια και το κεφάλι. Με χτύπησαν και στα πόδια», κατέθεσε στο δικαστήριο με τη βοήθεια μεταφράστριας και καθισμένος σε ένα από τα έδρανα της αίθουσας, καθώς λόγω του σοβαρού τραυματισμού του από τότε δεν μπορεί να στέκεται όρθιος για πολλή ώρα.
Σε ερώτηση εάν γνωρίζει ποιοί ήταν αυτοί που του επιτέθηκαν, απάντησε ότι έχει την πεποίθηση ότι πρόκειται για μέλη της Χρυσής Αυγής, ότι οι φίλοι του είχαν δεχθεί απειλές, όμως δεν μπορεί να αναγνωρίσει τους θύτες επειδή τον αιφνιδίασαν στον ύπνο και λόγω σκότους δεν μπόρεσε να διακρίνει τα χαρακτηριστικά τους.
«Ήταν σαν να ήρθαν να με σφάξουν, έφυγαν όταν νόμιζαν ότι με σκότωσαν. Αν ήξεραν πως είμαι ζωντανός δεν θα με άφηναν. Αποχώρησαν από την ταράτσα του σπιτιού όταν κάποιο μέλος της ομάδας φώναξε «πάμε», κατέθεσε στο δικαστήριο, ενώ έχοντας σκυμμένο το κεφάλι του και σε έντονη συναισθηματική φόρτιση συμπλήρωσε «φοβάμαι ακόμη και να περπατήσω στο δρόμο. Είμαι πεθαμένος, αφού δεν μπορώ να εργαστώ για να μεγαλώσω τα παιδιά μου. Δεν έχει διαφορά ακόμη και αν με σκοτώσουν έξω από το δικαστήριο».
Λίγο αργότερα το θύμα, κοιτάζοντας φωτογραφίες που του υπέδειξαν, λύγισε και σχεδόν κλαίγοντας είπε: «Είναι εκεί όπου κοιμόμουν και αυτό είναι το δικό μου αίμα».

Η κατάθεση του Αιγύπτιου ψαρά

«Ήρθα στην Ελλάδα από την Αίγυπτο πριν από περίπου 5 χρόνια μαζί με άλλους συμπατριώτες μου. Ήρθα στην Ελλάδα να δουλέψω για να ταΐσω  τα παιδιά μου. Έχω μεγάλη οικογένεια και είναι δική μου ευθύνη να τους ταΐζω. Ο πατέρας μου έχει πεθάνει. Μητέρα, αδέλφια και πέντε παιδιά είναι στην Αίγυπτο. Εγώ ήρθα σε δω για να βρω καλύτερη ζωή και να ταΐσω τα παιδιά μου και μου συνέβη αυτό».
«Ξημερώματα της 12ης Ιουνίου του 2012 κοιμόμουν στην ταράτσα. Εκεί κοιμόμουν τις τελευταίες 10 ημέρες. Ήμουν σκεπασμένος με μια κουβέρτα. Περίπου στις 3 τα ξημερώματα, είχα την κουβέρτα επάνω μου, με χτύπησαν δυο-τρεις φορές. Είχα κοιμηθεί περίπου στις 11.30 το βράδυ και δεν μπορώ να πω ακριβώς την ώρα που δέχτηκα την επίθεση γιατί κοιμόμουν. Χτύπησα στο γόνατο 2-3 φορές .Έβγαλα την κουβέρτα από το πρόσωπο μου και είδα άτομα που φορούσαν μαύρα ρούχα. Σε μια άκρη είδα τέσσερα άτομα να με χτυπάνε και ακόμη 15-17 άτομα πάνω στην ταράτσα. Δυο-τρία άτομα με χτυπούσαν με ξύλα και άλλα με κλωτσούσαν και ένας με χτύπησε στο πρόσωπο με σίδερο και μου έσπασαν τα δόντια και το κεφάλι. Με χτύπησαν και στα πόδια».
Πρόεδρος: Θυμάστε να περιγράψετε τα άτομα που σας επιτέθηκαν;
Μάρτυρας: Όλοι φορούσαν μαύρες μπλούζες. Μόνο ο Άχμεντ μπορεί να ξέρει πως ακριβώς ήταν γιατί όταν έσπασαν την πόρτα τους είδε από το παράθυρο. Μετά ο Άχμεντ είπε πως ήθελαν να μας σκοτώσουν.
Πρόεδρος: Ύψος, βάρος , χρώμα μαλλιών, οτιδήποτε…
Μάρτυρας: Όχι, τίποτα.
Πρόεδρος: Αν βλέπατε κάποιον μπροστά σας, θα μπορούσατε να τον θυμηθείτε;
Μάρτυρας: Ήταν βράδυ και μόνο ο Άχμεντ τους είδε.
Πρόεδρος: Γυναίκα ήταν μαζί τους;
Μάρτυρας: Δεν θυμάμαι. Δεν ήμουν σε θέση να αναγνωρίσω κανέναν λόγω των χτυπημάτων που δέχτηκα, ήμουν πεθαμένος. Ήμουν χτυπημένος σε όλο το σώμα μου. Έκανα πολλά ράμματα, ένα δόντι μου έσπασε. Δεν ήξερα αν ήταν βράδυ ή πρωί. Στο νοσοκομείο κατάλαβα τι έγινε. Άκουσα ότι ένας από αυτούς που μου επιτέθηκαν είπε «πάμε», γιατί νόμιζαν ότι πέθανα. Τότε ήξερα 15 λέξεις όλες και όλες στα ελληνικά. Το «πάμε» το άκουσα. Νόμιζαν ότι πέθανα γιατί ήμουν σαν πεθαμένος από τα χτυπήματα. Στο νοσοκομείο κοιμόμουν και όταν ξύπνησα δεν ήξερα πόσες μέρες πέρασαν. Νοσηλεύτηκα περίπου 17 ημέρες. Ήθελα να ζήσω και τίποτα άλλο».
«Ήμουν χτυπημένος παντού, σε όλο το κεφάλι. Ακόμη  και τώρα υπάρχουν στιγμές που δεν καταλαβαίνω πράγματα, το μυαλό μου φεύγει. Δεν έχω υγεία για να δουλέψω από τότε. Πάω την μια ημέρα για δουλειά και την επόμενη φεύγω. Στην Αίγυπτο πούλησα ένα οικόπεδο για να ζήσει η οικογένεια μου. Δέχτηκα πολλά χτυπήματα στο κεφάλι και την κοιλιά… 20 – 50… Δεν θυμάμαι, με χτύπησαν πολύ, ήμουν σαν ναρκωμένος από τα χτυπήματα».
«Μετά έμαθα πως είχαν απειλήσει τον Άχμεντ νωρίτερα. Τους είχαν πει “θα σας σκοτώσουμε απόψε” γιατί είχαν πρόβλημα με όλους του αλλοδαπούς και συγκεκριμένα με τους Αιγύπτιους».
Πρόεδρος: Για ποιον λόγο;
Μάρτυρας: Επειδή είναι ξένοι. Αυτοί που χτυπάνε τους ξένους είναι η Χρυσή Αυγή. Εγώ δεν τους ήξερα τότε, αλλά ο Άχμεντ και οι άλλοι μου το είπαν.
«Σήμερα, φοβάμαι ακόμη και να περπατήσω. Είμαι πεθαμένος αφού δεν μπορώ να εργαστώ για να μεγαλώσω τα παιδιά  μου. Δεν έχει διαφορά ακόμη και αν με σκοτώσουν έξω από το δικαστήριο», τόνισε.

antenna.gr - Λία Κοντοπούλου