«Εσύ είσαι τα πόδια κι εγώ το κεφάλι»

Αυτό φέρεται να είπε ο Νικολά Σαρκοζί στην Ανγκελα Μέρκελ σε μια από τις συναντήσεις τους όταν ήταν ακόμα πρόεδρος.
Και
λέγεται ότι εισέπραξε πληρωμένη απάντηση από την καγκελάριο... «Nein! Εγώ είμαι η τράπεζα!» λέγεται ότι του απάντησε.
Πολλές τέτοιες, καθόλου κολακευτικές ιστορίες για τον Σαρκοζί- όπως το στενό φλερτ με την ακροδεξιά- περιλαμβάνονται σε βιβλίο πρώην συμβούλου του που κυκλοφορεί ήδη στην Γαλλία, με τον τίτλο «Η απαγορευμένη ιστορία της προεδρίας Σαρκοζί», μια περίοδο που ο πρώην πρόεδρος διεκδικεί πάλι την εξουσία.
Ο Πατρίκ Μπουϊσόν, στενός συνεργάτης κάποτε του Σαρκοζί αλλά προ πολλού «εχθρός» του, δημοσίευσε μια εκτενή αφήγηση των πολλών ετών που ως αχώριστο δίδυμο δούλεψαν μαζί στο Ελιζέ.
Τα αποσπάσματα που δημοσίευσε  το εβδομαδιαίο L’Express σκιαγραφούν μια καθόλου κολακευτική εικόνα ενός ηγέτη που φαίνεται να έχει εμμονή με το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο και να απολαμβάνει να εκτοξεύει προσβολές και κατά των συνεργατών του και κατά των αντιπάλων του.
Ο Σαρκοζί άρχισε να τηρεί αποστάσεις από τον Μπουϊσόν μετά την αποτυχημένη διεκδίκηση της προεδρίας στις εκλογές του 2012 και διέκοψε κάθε σχέση μαζί του το 2014, όταν ο πρώην έμπιστος του αποκάλυψε ότι έχει στη κατοχή του καταγεγραμμένες πολλές ώρες από τις μεταξύ τους προσωπικές συνομιλίες.
Ο Σαρκοζί και η σύζυγος του Κάρλα Μπρούνι υπέβαλαν μήνυση τότε και δικαιώθηκαν.
Πριν το βιβλίο να εμφανιστεί στις προθήκες των βιβλιοπωλείων, ο Μπουϊσόν υποστήριξε ότι σκοπός του δεν είναι να εκδικηθεί το πρώην αφεντικό του, αλλά να βοηθήσει την γαλλική δεξιά να αναλογιστεί την πρόσφατη πολιτική ιστορία της και να σκεφτεί το μονοπάτι που θέλει να χαράξει στο μέλλον.
Ωστόσο η συγκυρία είναι προβληματική, τουλάχιστον για τον Σαρκοζί.
Ο πρώην πρόεδρος ελπίζει να ηγηθεί της ιστορικής μάχης για την ανακατάληψη του Ελιζέ μετά από πέντε χρόνια κυριαρχίας των Σοσιαλιστών, διεξάγοντας κατ'αρχήν προεκλογικό αγώνα κατά των έξι εσωκομματικών αντιπάλων του, μια διαδικασία που θα γίνει τον Νοέμβριο και θα αναδείξει τον υποψήφιο της παράταξης στις εκλογές του 2017.
Σε κάθε περίπτωση, όπως εκτιμά το L’Express, «όποιος και να είναι οι προθέσεις του συγγραφέα, το αποτέλεσμα για τον Σαρκοζί είναι καταστροφικό».
Προς το παρόν, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις ο Σαρκοζί έπεται του πρώην πρωθυπουργού Αλέν Ζυπέ.

Αγάπη... για την ακροδεξιά

Ο Μπουϊσόν θυμάται μεταξύ άλλων μια συνάντηση το 2005 στην οποία ο Σάρκοζί φέρεται να είπε: «Οι αξίες του Εθνικού Μετώπου είναι οι ίδιες που έχει όλος ο γαλλικός λαός. Είναι ο τρόπος που μιλάει το Εθνικό Μέτωπο ο οποίοες σοκάρει. Οι Γάλλοι δεν θέλουν τα πιάτα τους με πολλά καρυκεύματα που να καίνε στο στόμα».
Οπως υποστηρίζει ο Μπουϊσόν ο Σαρκοζί ήταν έτοιμος ακόμα και να συναντηθεί με τον Λεπέν για να διασφαλίσει την υποστήριξη του στον δεύτερο γύρο απέναντι στην τότε υποψήφια των Σοσιαλιστών Σεγκολέν Ρουαγιάλ: «Τηλεφώνησε στον Λεπέν» φέρεται να του είπε. «Ρώτησε τον τι θέλει. Μήπως πρέπει να τον συναντήσω; Εάν πρέπει θα το κάνω. Δεν είμαι εγώ σαν τους άλλους. Ξέρω πώς να αναλαμβάνω τις ευθύνες μου». 
Αρκετά χρόνια αργότερα, το 2012, εξοργίστηκε όταν ο τότε πρωθυπουργός του Φρανσουά Φιγιόν υποστήριξε ότι η συστημική δεξιά είναι «ασυμβίβαστη» με την περιθωριακή άκρα δεξιά.
«Τι είναι αυτά που λέει ο Φιγιόν;» φέρεται σύμφωνα με τον Μπουϊσόν να είπε ο Σαρκοζί. «Φυσικά και μοιραζόμαστε κοινές αξίες με το Εθνικό Μέτωπο». 
Για τον Μπουϊσόν ο Σαρκοζί το παρατράβηξε με το φλερτ του προς... τα άκρα το 2007, όταν πίεσε δημάρχους να βοηθήσουν τον τότε ηγέτη του Εθνικού Μετώπου, Ζαν Μαρί Λεπέν να συγκεντρώσει τις απαραίτητες υπογραφές για να μπορέσει να βάλει υποψηφιότητα για την προεδρία της χώρας.
Ενα άλλο στιγμιότυπο που αναφέρεται στο βιβλίο είναι όταν ο Σαρκοζί ζήτησε από τον Μπουϊσόν να έρθει σε επαφή με τον Λεπέν και να του υποσχεθεί για λογαριασμό του ότι εάν κερδίσει τις εκλογές, θα αλλάξει τον νόμο έτσι ώστε να οφεληθεί το Εθνικό Μέτωπο στην επόμενη αναμέτρηση στην κάλπη- μια υπόσχεση που τελικώς δεν τήρησε όταν έγινε πρόεδρος. 

Οι χειρότεροι φίλοι

Νικολά Σαρκοζί AP Photo/Christophe Ena
Μερικά από τα πλέον ζουμερά αποσπάσματα έχουν να κάνουν με τους συνεργάτες του στο ίδιο του το κόμμα.
Οι έντονες αντιπαλότητες του με τον προκάτοχο του στην προεδρία, Ζακ Σιράκ,αλλά και τον πρωθυπουργό του Φρανσουά Φιγιόν έχουν δει αρκετές φορές το φως της δημοσιότητας, αλλά οι αποκαλύψεις του Μπουϊσόν αναμένεται να ρίξουν κι άλλο λάδι στη φωτιά.
Για τον Σιράκ φέρεται να είπε: «Είναι ο πλέον αχρείος πρόεδρος από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο... Δεν έχω γνωρίσει άλλον πιο διεφθαρμένο». Και τον χαρακτήριζε «διαβολικό» και «άπληστο».
Οσο για τον πρώην πρωθυπουργό του, Φιγιόν, όταν παρέστη σε τελετή εγκαινίων τεμένους σε προάστειο του Παρισιού το 2010 ο Σαρκοζί- σύμφωνα πάντα με τον Μπουϊσόν- σχολίασε: «Τι χαμένο κορμί! Είναι αξιολύπητος».
«Ενας κακός άνθρωπος» ήταν ο υπουργός Εργασίας Χαβιέ Μπερτράν, ενώ ο υπουργός Βιομηχανίας Κριστιάν Εστροζί «δεν είχε κουκούτσι μυαλό».

Ο γάμος και τα «όργια» του Στρος Καν

Αναφορές φυσικά γίνονται και για τον γάμο του με την Κάρλα Μπρούνι. Ο Σαρκοζί φέρεται να μην είχε «καμία αμφιβολία», σύμφωνα πάντα με τον Μπουϊσόν, ότι η ευτυχία του θα μπορούσε να λειτουργήσει  ως αντίδοτο «στη συλλογική κατάθλιψη της Γαλλίας».
Η Μπρούνι περιγράφεται στο βιβλίο ως ο άνθρωπος που ασκεί μια γεμάτη «οικειότητα» πολιτική επιρροή στο σύζυγό της.
Στο 464 σελίδων βιβλίο υπάρχουν φυσικά και αποσπάσματα για τον πρώην επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινικ Στρος Καν.
Ο Μπουϊσόν υποστηρίζει ότι ο Σαρκοζί ως «αρχι-αστυνομικός» «γνώριζε τα πάντα» για τα «όργια» του Στρος Καν με πόρνες στη Λιλ, πολύ πριν τη σύλληψη του στη Νέα Υόρκη.
Ο πρώην πρόεδρος φέρεται να είπε ότι έχει αρκετά στοιχεία στην κατοχή του «για να βουλιάξει» τον Στρος Καν εάν ο δημοφιλής τότε σοσιαλιστής αποφάσιζε να διεκδικήσει την προεδρία της Γαλλίας.

Ο συγγραφέας

Το βιβλίο φαίνεται να είναι εν μέρει τουλάχιστον η απομαγνητοφώνηση των κρυφά ηχογραφημένων συνομιλιών για τις οποίες ο Μπουϊσόν κλήθηκε να πληρώσει τσουχτερό πρόστιμο όταν καταδικάστηκε από το δικαστήριο.
Πανίσχυρος και αμφιλεγόμενος ο ίδιος, ο Πατρίκ Μπουϊσόν ήταν η «σκιώδης εξοχότητα» στο πλευρό του Σαρκοζί από το 2006 (την χρονιά πριν την εκλογή του) μέχρι το 2012 (που έχασε την προεδρία από τον Ολάντ. Πριν από αυτό έγραφε στο ακροδεξιό περιοδικό Minute.



efsyn.gr
.