Η αδικία διαρκείας της ΕΛ.ΑΣ. στον πρώην δόκιμο αστυφύλακα παραολυμπιονίκη αθλητή

Ο συνάδελφος Νίκος Τσέφλιος, με ανάρτηση του στο facebook έγραψε στις 28 Αυγούστου: "Παραολυμπιονίκες δεν ξέρω πολλούς. Γνωρίζω όμως τον Αντώνη Τσαπατάκη, τον
Κρητίκαρο λεβέντη, την ιστορία του οποίου (και την αδικία σε βάρος του από την ΕΛ.ΑΣ.) είχα αναδείξει πριν από μερικά χρόνια στην Realnews. Επειδή, λοιπόν, τον γνωρίζω, είμαι σίγουρος ότι θα μας κάνει πάλι υπερήφανους!"

Του ζητήσαμε να μας στείλει το ρεπορτάζ που δημοσιεύθηκε στη  Realnews στις 18/10/2009 και τον ευχαριστούμε ολόθερμα για την ανταπόκριση.

Στην Ελληνική Αστυνομία των 50.000 ένστολων που όλοι βρίσκονται στο δρόμο και κυνηγούν το έγκλημα και κανείς δεν «λουφάρει» σε ανενεργές υπηρεσίες και φρουρές επισήμων, εμπεδώνοντας το αίσθημα ασφάλειας στον πολίτη, δεν υπήρχε ούτε μια θέση γραφείου για ένα δόκιμο αστυφύλακα, ο οποίος λίγους μήνες πριν αποφοιτήσει από τη σχολή καθηλώθηκε σε αναπηρικό καροτσάκι εξαιτίας τροχαίου ατυχήματος. Πόσο μεγάλη απογοήτευση να νιώθει άραγε αυτές τις ημέρες που παλεύει να ανεβάσει τη σημαία της χώρας του στον ψηλότερο ιστό του πανευρωπαϊκού πρωταθλήματος κολύμβησης για άτομα με αναπηρία κι εκείνη του κλείνει την πόρτα της μοναδικής επαγγελματικής του διεξόδου…
«Ακατάλληλος για την συνέχιση της φοίτησής του και ακατάλληλος για την παραμονή του στο σώμα της Ελληνικής Αστυνομίας», αποφάνθηκε τον περασμένο Μάρτιο η ανώτατη υγειονομική επιτροπή του αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ. και ο 21χρονος Αντώνης Τσαπατάκης έχασε τον κόσμο κάτω από τα πληγωμένα του πόδια. Από τα Χριστούγεννα του 2006, όταν έχασε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας του και τραυματίστηκε στην σπονδυλική στήλη, πάλευε να ξανασταθεί όρθιος, αν και οι γιατροί δεν έδιναν πολλές ελπίδες. Παράλληλα με την αποκατάσταση, στην Ελλάδα και την Αγγλία, συνέχισε το αγαπημένο του κολύμπι, ως αθλητής του Αρίωνα Χανίων, ξεδίνοντας στην πισίνα. Με την εντυπωσιακή παρουσία που είχε στους πανελλήνιους αγώνες κολύμβησης ΑμΕΑ, κερδίζοντας δύο χρυσά μετάλλια, ο Αντώνης κλήθηκε στην εθνική ομάδα. Και από την Πέμπτη βρίσκεται στο Ρέικιαβικ για να φέρει πίσω ένα ευρωπαϊκό μετάλλιο…

«Θα μπορούσα να προσφέρω»

Στο μυαλό του στριφογυρίζει μια λέξη: «γιατί»… «Όταν είχα το σοβαρό τροχαίο -τι ειρωνεία, έξω από το κολυμβητήριο των Χανίων- ήμουν στο δεύτερο έτος στη Σχολή Αστυνομίας στο Ρέθυμνο», λέει στην Real News, λίγο πριν επιβιβαστεί στο αεροπλάνο της ελληνικής αποστολής για την Ισλανδία. «Πήρα δύο αναρρωτικές άδειες και είχα ελπίδες. Διαψεύστηκαν όμως… Κι όμως, πιστεύω ότι θα μπορούσα να συνεχίσω να προσφέρω στην ΕΛ.ΑΣ., σε κάποια υπηρεσία γραφείου ή, έστω, ως πολιτικό προσωπικό, κάτι που γίνεται σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, όπου στέκονται πραγματικά δίπλα σε άτομα με αναπηρίες...», συμπληρώνει.
Αν και έδινε σκληρό αγώνα για την υγεία του, από εξετάσεις σε υγειονομικές επιτροπές, ο Αντώνης δεν το έβαλε κάτω. Άλλωστε μεγάλωσε στις πισίνες με κολύμβηση και πόλο. Όμως αυτή τη φορά το αγαπημένο του άθλημα ήταν γι αυτόν φυσιοθεραπεία. Έβαλε στόχο το πανελλήνιο πρωτάθλημα κολύμβησης και άρχισε την εντατική προπόνηση. Το Μάρτιο, όμως, ήρθε το «χαρτί» από το αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. «Ακατάλληλος»… Έπρεπε, πλέον, να ζήσει με μια αναπηρική σύνταξη. Έσφιξε τα δόντια και τον Ιούλιο πήρε μέρος στους αγώνες. Κατάφερε να κερδίσει χρυσό μετάλλιο στα 50 μέτρα ελεύθερο και τα 100 μέτρα πρόσθιο. Μάλιστα στο δεύτερο αγώνισμα κατέρριψε και το πανελλήνιο ρεκόρ, που ήταν και το «διαβατήριο» για τους πανευρωπαϊκούς αγώνες. 

Συμπαράσταση

Η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία έστειλε επιστολή στο νέο υπουργό Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, με την οποία επαναφέρει το πάγιο αίτημα των ατόμων με αναπηρία για ισότιμη επαγγελματική ένταξη τους στο πολιτικό προσωπικό τόσο της Ελληνικής Αστυνομίας όσο και των Ενόπλων Δυνάμεων. Ζητά να μην εφαρμοστεί η «απαράδεκτη», όπως την χαρακτηρίζει, απόφαση του αρχηγείου της ΕΛ.ΑΣ., καθώς ο Αντώνης Τσαπατάκης «έπεσε θύμα μιας άδικης και ρατσιστικής αντιμετώπισης, καθώς και κατάφωρης παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των ατόμων με αναπηρία». 
Ανάλογο αίτημα εκφράζουν και όλες οι συνδικαλιστικές ενώσεις αστυνομικών της Κρήτης με επιστολή τους στον κ. Χρυσοχοϊδη, από τον οποίο ζητούν να εξετάσει το θέμα από την ανθρώπινη διάστασή του.

Μετάλλιο στο Ρέικιαβικ

Οι επιστολές αυτές δεν είναι ικανές να διώξουν την πίκρα από τα μάτια του Αντώνη Τσαπατάκη. Ξεχνιέται μόνο όταν σκέφτεται το μετάλλιο στην Ισλανδία και, σε βάθος χρόνου, τους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012. Μπορεί η είσοδος στην οκτάδα να ικανοποιεί τον προπονητή του, Κώστα Νικολαντωνάκη, όμως ο ίδιος πιστεύει ότι μπορεί να ανέβει στο βάθρο και, γιατί όχι, στο ψηλότερο σκαλί στα 100 μ. πρόσθιο, αν και θα αντιμετωπίσει εμπειρότερους αθλητές. «Σε περίπτωση διάκρισης, θα είμαι υπερήφανος για μένα και για τη χώρα μου, και ας με πίκρανε», λέει. «Ελπίζω να τελειώσει θετικά η υπόθεσή μου, για να συνεχίσω να αγωνίζομαι γι αυτήν…».
Σε κάθε μεγάλη διοργάνωση που φέρνει διακρίσεις, οι παράγοντες της χώρας  αγκαλιάζουν τους αθλητές και υπόσχονται ότι η Πολιτεία θα στέκεται αρωγός δίπλα τους. Άραγε, εάν ο Αντώνης Τσαπατάκης κατακτήσει μετάλλιο στην Ισλανδία, με τι κουράγιο όλοι αυτοί οι «παράγοντες» θα σπεύσουν να φωτογραφηθούν δίπλα του;…
.